داستان اکرانهای خصوصی در فضای سیاسی ایران، همیشه جذابتر از اکرانهای عمومی است. روایتِ فیلمبردار بیت از تماشای فیلم جنجالی «مارمولک» توسط رهبری و خانوادهشان، یک کمدی-درامِ سیاسیِ تمامعیار است.
تصور کنید؛ آپاراتچی از روزنه کوچک اتاق پروژکتور دارد سالن تاریک را تماشا میکند. روی پرده، رضا مارمولک (با بازی پرویز پرستویی) دارد با ادبیات لاتی و جیببری، احکام شرعی را تفسیر میکند و در سالن شانه رهبری از شدت خنده تکان میخورد و چهره آقا از خنده قرمز شده است.
یکی از نوههای کمسنوسالتر، گیج شده و مدام از پدربزرگش سوالهای سخت میپرسد: «آقاجون، “اندِ معرفت” یعنی چی؟!» و رهبری وسط خنده، باید برای نوه بزرگوارش اصطلاحات لاتی و کوچه-بازاریِ فیلم را رمزگشایی و ترجمه کند!
داستان بعد از روشن شدن چراغهای سالن جذابتر میشود. آقا در حال خروج، رو به آپاراتچی میکند و دستور میدهد: «این فیلم را ندهید برود، همینجا نگهش دارید.»
آقا فرموده بود: «بعضی آقایان [روحانیون و معممهای با نفوذ] باید این فیلم را ببینند.» چند روز بعد، اکرانهای خصوصی برای آن دسته از آقایانی که احتمالاً بیرون از آن اتاق، کارد میزدند خونشان درنمیآمد، شروع میشود.
