به گزارش رکنا، گاه در زندگی، نه شمشیری سرنوشتها را دگرگون میکند و نه ثروتی جهان را به حرکت درمیآورد؛ بلکه واژهای کوتاه، جملهای ساده و سخنی بهموقع، مسیر اندیشه و تصمیم انسان را تغییر میدهد. از همین رو گفتهاند: «کلام تو عصای معجزهگر توست.»
کلمات، تنها آواهایی گذرا نیستند که بر زبان جاری شوند و در هوا محو گردند؛ آنها بذرهایی هستند که در خاک جان انسان کاشته میشوند. برخی از این بذرها گلستانی از امید میآفرینند و برخی دیگر، خارستانی از یأس و اندوه.
شگفت آنکه قدرت کلام، تنها در محتوای آن نهفته نیست؛ بلکه در شیوه بیان آن نیز تجلی مییابد. چه بسیار پیامهایی که حقیقتی واحد را در خود دارند، اما یکی دلها را میگشاید و دیگری درهای اندیشه را میبندد.
تاریخ نیز گواه این حقیقت است که بسیاری از دگرگونیهای بزرگ، پیش از آنکه در میدانها و عرصهها رخ دهند، در قالب کلمات شکل گرفتهاند. اندیشهها با سخن بالیدهاند، ملتها با سخن بیدار شدهاند و انسانها با سخن، راه خویش را یافتهاند.
پس سزاوار است که واژههای خود را ارزان خرج نکنیم. هر کلمه، امانتی است در دست ما؛ امانتی که میتواند دل بشکند یا دل بسازد، امید بیافریند یا ناامیدی بگستراند، راهی روشن کند یا رهرویی را از مسیر بازدارد.
در پایان، به یاد داشته باشیم که گاهی سرنوشت یک فرد با یک کلمه و یا جمله تغییر می کند!
