برترینها: محسن چاووشی حالا و پس از مواضع اجتماعی یک سال اخیرش در جایگاهی قرار گرفته که دیگر فقط و فقط به خاطر آثارش نمیشود قضاوتش کرد. چهره اجتماعی او بالاتر و بزرگتر از چهره هنریاش شده و "طرفدار او بودن" به طور ناخواسته و احتمالا در برخی موارد تبدیل به یک اعلام موضع پنهانی شده است.
او چهره سال هنر انقلاب شده، اسمش به متن نوشتههای مجازی بسیاری از مقامات ارشد راه پیدا کرده، مثلا مهران غفوریان در همین ساعات استوری حمایتی گذاشته، رسانه فرهیختگان دیشب یادداشتی نوشته بود در تمجید از چاوشی.
در بخشهایی از آن یادداشت حتی کنسرت نگذاشتن چاوشی هم به عنوان یک امر مثبت تفسیر شده بود. بیحاشیه بودن، مصاحبه نکردن و... از جمله خصایص مثبت چاوشی بوده به زعم نویسنده فرهیختگان.
همان دیشب که پلاکاردهایی در دست دختران بود و از چاوشی تمجید کرده بودند، نشان میداد که "با چاوشی بودن" تبدیل به یک جریان ادامهدار خواهد شد.
او را حالا با ترجیعبند "علاج در وطن است" یادآوری میکنند و در صداوسیما هم جایگاه ویژهای پیدا کرده. ماههای آینده مشخص میکند که بعدتر چاوشی خواننده را به یاد خواهیم آورد یا چاوشی اکتیویست؟
