یکی از اتفاقات خاصی که در دوران سرمربی‌گری محمد مایلی‌کهن به وقوع پیوست، جسارت بالای این مربی در میدان دادن به جوانان و کشف استعدادهای گمنام بود.

مایلی‌کهن هرگز از میدان دادن به جوانان نترسید و همین کارش موجب شد طی سال‌های ۷۵ و ۷۶ بازیکنانی به تیم ملی دعوت شوند که بعدتر به چهره‌هایی سرشناس تبدیل شدند. یکی از این نفرات، فرهاد مجیدی بود.

حاجی مایلی زمستان سال ۱۳۷۵ توصیف بازیکن جوانی را شنید که در تیم امید بهمن حضور داشت و به واسطه درخشش در این عرصه، از طرف فرهاد کاظمی به جمع بزرگسالان این تیم هم فراخوانده شده است. مایلی‌کهن شخصا برای دیدن بازی‌های فرهاد به رقابت‌های امیدهای تهران رفت و چندی بعد هم نمایش او در تیم بزرگسالان بهمن را زیر نظر گرفت.

حاصل همین استعدادیابی، دعوت از فرهاد مجیدی ۲۱ ساله به تیم ملی در بهار سال ۱۳۷۶ و سفر او در معیت همین تیم به کویت جهت برگزاری دیدار دوستانه شد.

ایران ۲۲ فروردین ۱۳۷۶ در حالی کویت را با دو گل طی یک مسابقه تدارکاتی شکست داد (علی‌میرزا استواری و رضا شاهرودی گل‌های ما را به ثمر رساندند) که فرهاد مجیدی نخستین بازی ملی خود را انجام داد و در مسیر ستاره‌شدن گام برداشت. این بازیکن جوان ۳ ماه بعد به استقلال پیوست و خیلی زود در جمع آبی‌پوشان به یک ستاره فوق‌العاده محبوب تبدیل شد. ستاره‌ای که در لیگ بیست‌ویکم توانست به عنوان سرمربی استقلال را بدون شکست قهرمان لیگ برتر کند.

بیشتر بخوانید: زرینچه: بله! بازیکنان استقلال در زمین راه رفتند تا ببازیم و امیر قلعه‌نویی سقوط نکند