قمصری گفت: همان طور که شب یلدای ۱۴۰۱ وقتی به زندان اوین رفتم تا برای زندانیان بنوازم حال خوبی داشتم. از همه ممنوعیت های کاری و مسافرتی‌ام شاد بودم چون نتیجه باورهایم بود. دیروز با زنبیلی از میوه، کیفی از وسایل، ساز، فرش خانه‌ام و یک گیگ vpn که از پونک خریده بودم که کفاف اینستاگرام را هم نمی‌داد به نیروگاه برق آمدم. یک هفته قبل یکی از عزیزترین‌های زندگی‌ام که محدودیت توان در راه رفتن دارند، به من گفتند «اگر برق رو بزنه چطور از طبقه چهارم با پله پایین بیام؟» به او گفتم به نیروگاه برق خواهم رفت. نه فقط برای شما. برای ایران. بعد سرم را به سمت نیمروی روی میز گرداندم تا اشکش را نبینم. به شما عزیزانم می‌گویم: رسانه‌های دنیا و هنرمندان ایران و جهان در این دو روز کاری کردند که حتی یک بار خلا نداشتن اینستاگرام در این روزها را حس نکردم. تا آخر عمر قدردان همه شما هستم./جماران