پس از به بن‌بست رسیدن مذاکرات فدراسیون فوتبال با کارلوس کیروش در نیمه دوم زمستان سال ۱۳۸۹، قضیه به صورت رسمی منتفی اعلام شد اما مدیران وقت فدراسیون در تعطیلات نوروز سال ۹۰ کار را چراغ‌خاموش جلو بردند و دوباره با کارلوس مذاکره کردند. ماحصل این مذاکرات، عقد قرارداد با کیروش بود و او که پنجم فروردین ۱۳۹۰ باما توافق کرده بود، ۱۰ روز بعد به تهران آمد تا همه‌چیز را دست بگیرد.

کیروش ۱۶ فروردین ۱۳۹۰ اولین کنفرانس مطبوعاتی خود در ایران را انجام داد و حرف‌هایی بر زبان آورد که بد نیست به خلاصه آن‌ها نگاه کنیم:

• آرزوهای من و فدراسیون فوتبال ایران یکی است. هر دو می‌خواهیم در جام جهانی ۲۰۱۴ باشیم.
• قول می‌دهم که تمام تلاشمان را برای موفقیت انجام بدهیم ولی هیچ تضمینی برای پیروزی تیم ملی ایران نمی‌دهم.
• در کشورهای زیادی کار کرده‌ام و دلم می‌خواهد یک روز در کره ماه مربیگری کنم!
• سرالکس فرگوسن یکی از بهترین دوستانم تلقی می‌شود اما با این اسطوره منچستریونایتد پیرامون کار در ایران مشورت نکردم (کارلوس کیروش دوبار سابقه دستیاری الکس فرگوسن را داشته است).

بیشتر بخوانید: همگروه شدن ایران با آمریکا و انگلیس در جام جهانی